Op de zonovergoten Solftplaats te Berendrecht werd het keizerrijden van 1971 een dag om nooit te vergeten. Onder een heerlijk lentezonnetje en voor een massa toeschouwers voerde de oersterke Peer Wils van de Oude Gans zijn legendarische “keizersgreep” uit.

Met een niets ontziende kracht greep hij de blote nek van de taaie, dertienjarige gans vast en liet niet meer los tot kop, slokdarm en pezig vlees losgerukt waren. Het was reeds de twaalfde ganzekop die hij in zijn carrière deed sneuvelen. Na een korte onderbreking door zijn clubgenoot Jef Hendrickx, kroonde Peer zich opnieuw tot keizer.

Indrukwekkende stoet

De dag begon feestelijk:

Een indrukwekkende ruiterstoet

Niet minder dan acht fanfares

Een feilloze organisatie van de Oude Gans Berendrecht

Alles wees op een perfecte folkloredag, tot vlak vóór de aanvang van de wedstrijd de spanning opliep.

“Poppekas!”

Er ontstond onrust toen een vierde ruiter van de Nieuwe Gans zich aanmeldde, hoewel hij niet op het officiële programma stond. Omdat Stabroek met vier ruiters mocht deelnemen, meende ook de Nieuwe Gans dat zij recht had op een vierde deelnemer.

De micro-speaker René Janssens, die het gebeuren voortreffelijk begeleidde, kwam hierdoor even in verlegenheid. Het dreigde een “poppenkas” te worden, maar uiteindelijk kon de strijd toch doorgaan.

Een unicum

Met deze overwinning behaalde Petrus Wils zijn derde keizerstitel, en zorgde hij ervoor dat de Oude Gans drie jaar na elkaar een keizer leverde — een huzarenstukje dat in het polderse ganzenrijden tot op heden niet geëvenaard werd.

Een schitterende bladzijde in de rijke geschiedenis van de Oude Gans.