Keizer 1963: Petrus Wils

Zondag kende Zandvliet opnieuw een echte topdag. De Verenigde Ganzenrijders hadden er hun jaarlijks keizerschap ingericht en ondanks de ijzige noorderwind was er veel volk opgekomen. Dertien fanfaren kleurden het dorp, al hadden sommige zondagstoeristen het warm gehouden bij hun televisie.

De stoet vertrok rond halfdrie. Keizer Heylaerts reed voorop met zijn koningen, gevolgd door de vele muziekmaatschappijen. De koude beet in wangen en handen, maar de folkloregeest hield stand.

Receptie op het gemeentehuis

In het gemeentehuis werden de besturen ontvangen. Gewestelijk voorzitter Julien Van Der Stee sprak met zijn gekende geestdrift over het belang van het ganzerijden. Het stadsbestuur was vertegenwoordigd door onder meer Graaf Le Grelle en Carpentier.

Met fonkelende erewijn en dikke sigaren werd het een warme ontvangst — een welkom contrast met de gure wind buiten.

Lange stoet, koude voeten

De stoet trok van west naar oost en weer terug. Sommigen volgden hem van achter het vensterraam, waar de stoof brandde. Anderen trotseerden de wind. Het was een lange tocht, vooral voor de dames op hoge hakken. Maar vitten doen we niet — het bleef een kleurrijk geheel.

De strijd onder de galg

Met enige vertraging begon de keizerstrijd. Rond de nadarbarelen verdrong zich een dichte massa. De ruiters, de mazensnijder, de doktoor met zijn verpleegsters — allen zorgden voor spektakel.

Twee uur en een half werd er getrokken en gesleurd. De premie steeg tot 11.000 frank. Toen begon de ganzenkop te lossen. De spanning was te snijden.

En dan gebeurde het.

Met een machtige greep sleurde Petrus Wils van de Oude Gans Berendrecht de kop los. De dubbele koning van Berendrecht werd nu ook Keizer 1963.

“Leve de Keizer!” klonk het over het plein.

Nog lang werd er nagevierd bij pot en pint. Stukskes fanfare trokken van lokaal naar lokaal tot het donker werd.

Een nieuwe keizer regeert — tot 1964.