Koning 1955: Eduard Reynaerts

Op zondag 27 maart 1955 werd bij een prachtig lentezonnetje het koningschap betwist binnen de Oude Gans Berendrecht. Door rouwomstandigheden kon uittredend koning Louis Bril zijn ruiters niet aanvoeren. Daarom werd voor deze gelegenheid de jongste ruiter van de vereniging, R. Lenaerts, zoon van de gekende hengstenhouder, als symbolische koning aangeduid om de stoet te leiden.

De stoet, bestaande uit 13 ruiters, de dokterskoets en een muzikantenwagen, trok richting Solftplaats. Op de wagen brachten Jan Noens, Tijs Reynaerts, Jos en Stan Hendrickx en Jos Van Aerde vrolijke deuntjes die de sfeer meteen zetten. Rond 15 uur arriveerde het gezelschap op het Solft. De publieke belangstelling was aanvankelijk bescheiden, maar zou – zo dacht men – groeien naarmate de spanning toenam.

Die spanning liet echter nauwelijks op zich wachten. Na slechts enkele ronden, en nog vóór er aan het net was gesneden, klonk plots uit één enkele bugel het onverwachte “Leve onze koning”. Tot verbazing van iedereen was het Ward (Eduard) Reynaerts die met een beslissende greep de ganzenkop bemachtigde en zich zo koning 1955 mocht noemen. Een bliksemsnelle, maar volledig verdiende overwinning.

Als mogelijke verklaring voor deze uitzonderlijk korte strijd werd aangehaald dat de galg uitzonderlijk stevig opgesteld stond. Oudere gansrijders herinnerden zich gelijkaardige situaties uit het verleden, waarbij een onbeweeglijke constructie ook tot een snelle ontknoping leidde.

En zo mocht Eduard Reynaerts zich meteen opmaken voor het volgende hoogtepunt: het keizerschap, dat de week nadien zou worden verreden.